Δευτέρα, 16 Οκτωβρίου 2017

ΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ (16/10) Μνήμη τοῦ Ἁγίου Μάρτυρος Λογγίνου τοῦ Ἑκατοντάρχου, τοῦ ἐπὶ τοῦ Σταυροῦ.


ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΦΟΥ
 ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ ΠΑΥΛΟΥ ΚΑΙ ΒΑΡΝΑΒΑ
ΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ (16/10) Μνήμη τοῦ Ἁγίου Μάρτυρος Λογγίνου τοῦ Ἑκατοντάρχου, τοῦ ἐπὶ τοῦ Σταυροῦ.

Ἀπόστολος: του Μάρτυρος (Τιμ. Β΄ β΄[2] 1-10]
1 Σ ον, τέκνον μου, νδυ­ναμο ν τ χάριτι τ ν Χριστ ησο, 2 κα κουσας παρ’ μο δι πολλν μαρτύρων, τα­τα παράθου πιστος ν­θρώ­ποις, οτινες κανο σον­ται κα τέρους διδάξαι. 3 σ ον κακοπάθησον ς καλς στρατιώτης ησο Χριστο. 4 οδες στρατευόμενος μπλέκεται τας το βίου πραγματείαις, να τ στρα­τολο­γήσαντι ρέσ. 5 ἐὰν δ κα θλ τις, ο στεφανοται, ἐὰν μ νομίμως θλήσ. 6 τν κοπιντα γεωργν δε πρτον τν καρπν μετα­λαμβάνειν.  7 νόει λέγω· δη γάρ σοι Κύριος σύνεσιν ν πσι. 8 Μνημόνευε ησον Χρι­στν γηγερμένον κ νε­κρν, κ σπέρματος Δαυδ, κατ τ εαγγέλιόν μου, 9 ν κακοπαθ μέχρι δε­σμν ς κακοργος· λλ λόγος το Θεο ο δέ­­δε­­ται. 10 δι τοτο πάντα πομένω δι τος κλεκτούς, να κα ατο σωτηρίας τύχωσι τς ν Χριστ ησο μετ δόξης αωνίου.
ΕΡΜΗΝΕΙΑ Π. Ν. ΤΡΕΜΠΕΛΑ
1 Ἐσύ λοιπόν, παιδί μου, ντίθετα μ’ ατούς πού μέ παρνήθηκαν, νά νδυναμώνεσαι μέ τή χάρη πού μς δίνει ησος Χριστός ταν εμαστε νωμένοι μαζί του. 2 Καί σα κουσες πό μένα μπροστά σέ πολλούς μάρτυρες, ατά νά τά μπιστευθες ς πολύτιμο θησαυ­ρό σέ νθρώπους πιστούς, πού δέν θά τά νοθεύουν οτε θά τά προδίδουν, λλά θά εναι κανοί νά τά διδάξουν καί σέ λλους. 3 σύ λοιπόν κακοπάθησε σάν καλός στρατιώτης το ησο Χριστο. 4 ταν κάποιος πηρετε ς στρατιώτης, δέν μπλέκεται στίς ποθέσεις καί τίς φροντίδες τς καθημερινς ζω­ς, γιά νά εναι ρεστός σ’ κενον πού τόν στρατο­λό­γησε. 5 Κι ν κανείς παίρνει μέρος σέ θλητικούς γνες, δέν στεφανώνεται μέ τό στεφάνι τς νίκης, άν δέν γω­νι­σθε σύμφωνα μέ τούς θλητικούς κανόνες. 6 γεωργός πού κοπιάζει γιά νά καλλιεργήσει τό χω­ρά­­­φι του πρέπει πρτος νά πολαμβάνει τούς καρπούς πού θά συνάξει. τσι κι σύ· πό τό πνευματικό χω­­ράφι πού καλλιεργες καρποφόρως πρέπει νά πο­­­­­λαμ­­βάνεις πρτος τήν παρηγοριά, τήν τιμή καί τή συ­ντή­­­ρησή σου. 7 Προσπάθησε νά καταλάβεις τήν λληγορική σημασία ατν πού σο λέω. Καί θά τήν κατανοήσεις· σο ε­χομαι νά σο δώσει Κύριος σύνεση, γιά νά τά δια­κρί­νεις λα. 8 Νά θυμσαι τόν ησο Χριστό πού χει ναστηθε πό τούς νεκρούς καί κατάγεται πό τόν Δαβίδ, σύμφω­να μέ τό Εαγγέλιο πού κηρύττω. 9 Γιά τό Εαγγέλιο ατό κακοπαθ ς τό σημεο νά εμαι λυσοδεμένος, σάν νά μουν κακοργος. λλά λόγος το Θεο δέν δένεται. 10 Γιά λα ατά, κι πειδή τό Εαγγέλιο προοδεύει καί δέν μπορε νά δεθε, μέ πομονή τά ποφέρω λα γιά χά­ρη κείνων πού ξέλεξε Θεός. Καί τά ποφέρω, γιά νά πιτύχουν κι ατοί τή σωτηρία πού μς προσφέρει ησος Χριστός, ταν βρισκόμαστε σέ κοινωνία μαζί του· καί σωτηρία ατή συνοδεύεται μέ αώνια δόξα.

Εὐαγγέλιο: του Μάρτυρος (ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ ΕΒΔΟΜΟΝ ΠΑΘΩΝ, Ματθ. κζ΄[27] 33 - 54
33 Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, ἐλθόντες οἱ στρατιῶται εἰς τόπον λεγόμενον Γολγοθᾶ, ὅ ἐστι λεγόμενος κρανίου τόπος, 34 ἔδωκαν αὐτῷ πιεῖν ὄξος μετὰ χολῆς μεμιγμένον· καὶ γευσάμενος οὐκ ἤθελε πιεῖν. 35 σταυρώσαντες δὲ αὐτὸν διεμερίσαντο τὰ ἱμάτια αὐτοῦ βάλοντες κλῆρον36 καὶ καθήμενοι ἐτήρουν αὐτὸν ἐκεῖ37 καὶ ἐπέθηκαν ἐπάνω τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ τὴν αἰτίαν αὐτοῦ γεγραμμένην· Οὗτός ἐστιν Ἰησοῦς βασιλεῦς τῶν Ἰουδαίων38 Τότε σταυροῦνται σὺν αὐτῷ δύο λῃσταί, εἷς ἐκ δεξιῶν καὶ εἷς ἐξ εὐωνύμων39 Οἱ δὲ παραπορευόμενοι ἐβλασφήμουν αὐτὸν κινοῦντες τὰς κεφαλὰς αὐτῶν 40 καὶ λέγοντες· καταλύων τὸν ναὸν καὶ ἐν τρισὶν ἡμέραις οἰκοδομῶν! σῶσον σεαυτόν· εἰ υἱὸς εἶ τοῦ Θεοῦ, κατάβηθι ἀπὸ τοῦ σταυροῦ41 ὁμοίως δὲ καὶ οἱ ἀρχιερεῖς ἐμπαίζοντες μετὰ τῶν γραμματέων καὶ πρεσβυτέρων καὶ Φαρισαίων ἔλεγον· 42 Ἄλλους ἔσωσεν, ἑαυτὸν οὐ δύναται σῶσαι· εἰ βασιλεὺς Ἰσραήλ ἐστι, καταβάτω νῦν ἀπὸ τοῦ σταυροῦ καὶ πιστεύσομεν ἐπ' αὐτῷ· 43 πέποιθεν ἐπὶ τὸν Θεόν, ῥυσάσθω νῦν αὐτόν, εἰ θέλει αὐτόν· εἶπε γὰρ ὅτι Θεοῦ εἰμι υἱός44 τὸ δ' αὐτὸ καὶ οἱ λῃσταὶ οἱ συσταυρωθέντες αὐτῷ ὠνείδιζον αὐτόν45 Ἀπὸ δὲ ἕκτης ὥρας σκότος ἐγένετο ἐπὶ πᾶσαν τὴν γῆν ἕως ὥρας ἐνάτης46 περὶ δὲ τὴν ἐνάτην ὥραν ἀνεβόησεν Ἰησοῦς φωνῇ μεγάλῃ λέγων· Ἠλὶ ἠλὶ, λιμᾶ σαβαχθανί; τοῦτ' ἔστι Θεέ μου, Θεέ μου, ἱνατί με ἐγκατέλιπες; 47 τινὲς δὲ τῶν ἐκεῖ ἑστηκότων ἀκούσαντες ἔλεγον ὅτι Ἠλίαν φωνεῖ οὗτος48 καὶ εὐθέως δραμὼν εἷς ἐξ αὐτῶν καὶ λαβὼν σπόγγον πλήσας τε ὄξους καὶ περιθεὶς καλάμῳ ἐπότιζεν αὐτόν49 οἱ δὲ λοιποὶ ἔλεγον· Ἄφες ἴδωμεν εἰ ἔρχεται Ἠλίας σώσων αὐτόν50  δὲ Ἰησοῦς πάλιν κράξας φωνῇ μεγάλῃ ἀφῆκε τὸ πνεῦμα51 Καὶ ἰδοὺ τὸ καταπέτασμα τοῦ ναοῦ ἐσχίσθη εἰς δύο ἀπὸ ἄνωθεν ἕως κάτω, καὶ γῆ ἐσείσθη καὶ αἱ πέτραι ἐσχίσθησαν52 καὶ τὰ μνημεῖα ἀνεῴχθησαν καὶ πολλὰ σώματα τῶν κεκοιμημένων ἁγίων ἠγέρθη53 καὶ ἐξελθόντες ἐκ τῶν μνημείων, μετὰ τὴν ἔγερσιν αὐτοῦ εἰσῆλθον εἰς τὴν ἁγίαν πόλιν καὶ ἐνεφανίσθησαν πολλοῖς54  δὲ ἑκατόνταρχος καὶ οἱ μετ' αὐτοῦ τηροῦντες τὸν Ἰησοῦν, ἰδόντες τὸν σεισμὸν καὶ τὰ γενόμενα ἐφοβήθησαν σφόδρα λέγοντες· Ἀληθῶς Θεοῦ υἱὸς ἦν οὗτος.
ΕΡΜΗΝΕΙΑ Π. Ν. ΤΡΕΜΠΕΛΑ
33 Κι ἀφοῦ ἦλθαν σὲ κάποιον τόπο ποὺ λεγόταν Γολγοθᾶς, ὄνομα ποὺ σημαίνει τόπος κρανίου, 34 τοῦ ἔδωσαν νὰ πιεῖ ξίδι ἀνακατεμένο μὲ χολή, γιὰ νὰ τοῦ φέρει κάποια νάρκωση καὶ νὰ μὴν αἰσθανθεῖ πολὺ τοὺς πόνους τῆς σταυρώσεως κι ἔτσι δυσκολευθοῦν οἱ στρατιῶτες στὴν ἐκτέλεσή της. Μόλις ὅμως τὸ δοκίμασε, δὲν ἤθελε νὰ τὸ πιεῖ. 35 Ὕστερα τὸν σταύρωσαν, κι ἔπειτα μοιράστηκαν τὰ ροῦχα του ρίχνοντας κλῆρο, 36 καὶ κάθονταν ἐκεῖ καὶ τὸν φύλαγαν. 37 Τοποθέτησαν μάλιστα πάνω ἀπὸ τὸ κεφάλι του μιὰ ἐπιγραφὴ ποὺ ἔγραφε τὴν κατηγορία τῆς θανατικῆς καταδίκης του: Αὐτὸς εἶναι ὁ Ἰησοῦς, ὁ βασιλιὰς τῶν Ἰουδαίων. 38 Τότε σταυρώνονται μαζί του δύο ληστές, ὁ ἕνας  ἀπὸ τὰ δεξιά του κι ὁ ἄλλος ἀπὸ τὰ ἀριστερἀ του. 39 Στὸ μεταξὺ ἐκεῖνοι ποὺ περνοῦσαν ἀπὸ κοντὰ τὸν ἔβριζαν καὶ κουνοῦσαν μὲ περιφρόνηση καὶ κακία τὰ κεφάλια τους  40 κι ἔλεγαν: Ἐσὺ ποὺ θὰ γκρέμιζες τὸ ναὸ καὶ σὲ τρεῖς ἡμέρες θὰ τὸν ξαναέκτιζες, σῶσαι τώρα τὸν ἑαυτό σου. Ἐὰν εἶσαι υἱὸς τοῦ Θεοῦ, κατέβα ἀπὸ τὸ σταυρό. 41 Μὲ παρόμοιο τρόπο τὸν περιέπαιζαν καὶ οἱ ἀρχιερεῖς μαζὶ μὲ τοὺς γραμματεῖς καὶ τοὺς πρεσβυτέρους καὶ Φαρισαίους κι ἔλεγαν: 42 Ἄλλους ἔσωσε μὲ τὰ ἀγυρτικά του θαύματα· τὸν ἑαυτό του δὲν μπορεῖ νὰ τὸν σώσει. Ἐὰν εἶναι βασιλιὰς τοῦ Ἰσραήλ, τοῦ εὐλογημένου δηλαδὴ λαοῦ τοῦ Θεοῦ, ἂς κατεβεῖ ἀπ᾿ τὸ σταυρὸ καὶ θὰ τὸν πιστέψουμε. 43  Ἔχει στηρίξει τὶς ἐλπίδες του καὶ τὴν πεποίθησή του στὸ Θεό. Ἂς τὸν γλυτώσει λοιπὸν τώρα, ἐὰν πράγματι τὸν θέλει ὁ Θεός. Διότι εἶπε ὅτι εἶμαι Θεοῦ υἱός. 44 Τὸ Ἴδιο καὶ οἱ ληστὲς ποὺ σταυρώθηκαν μαζί του τὸν ἔβριζαν. 45 Κι ἀπὸ τὶς δώδεκα τὸ μεσημέρι ἔγινε σκοτάδι σ᾿ ὄλη τὴ γὴ ἕως τὶς τρεῖς τὸ ἀπόγευμα. 46 Καὶ στὶς τρεῖς τὸ ἀπογευμα φώναξε ὁ Ἰησοῦς μὲ φωνὴ μεγάλη καὶ εἶπε: Ἠλί, ἠλί, λιμὰ σαβαχθανί; ποὺ σημαίνει: Θεέ μου, Θεέ μου, γιατί μὲ ἐγκατέλειψες; 47 Μερικοὶ μάλιστα ἀπὸ ἐκείνους ποὺ στέκονταν ἐκεῖ καὶ δὲν γνώριζαν τὴν ἀραμαϊκὴ γλώσσα, ὅταν τὸ ἄκουσαν αὐτὸ ἔλεγαν ὅτι φωνάζει τὸν Ἠλία. 48 Κι ἀμέσως ἕνας ἀπ᾿ αὐτοὺς ἔτρεξε καὶ πῆρε ἕνα σφουγγάρι, κι ἀφοῦ τὸ βούτηξε στὸ ξίδι, τὸ τύλιξε σ' ἕνα καλάμι καὶ προσπαθοῦσε νὰ τοῦ δώσει νὰ πιεῖ. 49 Οἱ ὑπόλοιποι ὅμως ἔλεγαν: Ἄφησε νὰ δοῦμε ἐὰν ἔλθει ὁ Ἠλίας νὰ τὸν σώσει. 50 Κι ὁ Ἰησοῦς, ἀφοῦ πάλι φώναξε μὲ δυνατὴ φωνὴ ἄφησε μόνος του καὶ θεληματικὰ τὴν ψυχή του νὰ φύγει ἀπὸ τὸ σῶμα του. 51 Καὶ ἰδού, τὸ παραπέτασμα ποὺ χώριζε στὸ ναὸ τὰ Ἅγια ἀπὸ τὰ Ἅγια τῶν Ἁγίων σχίσθηκε στὰ δύο ἀπὸ πάνω μέχρι κάτω· καὶ ἡ γῆ κλονίστηκε, καὶ οἱ πέτρες στὴν περιφέρεια τῆς Ἱερουσαλὴμ σχίσθηκαν ἐξαιτίας τοῦ σεισμοῦ, 52 καὶ τὰ μνημεῖα ποὺ ἦταν στοὺς βράχους ποὺ σχίσθηκαν, ἄνοιξαν, καὶ ἀπὸ τὰ μνημεῖα ποὺ ἄνοιξαν τὴ στιγμὴ ἐκείνη, πολλὰ σώματα τῶν πεθαμένων ἁγίων ἀναστήθηκαν, ὅταν μετὰ ἀπὸ τρεῖς ἡμέρες ἀναστήθηκε πρῶτος ὁ Χριστός, 53 κι ἀφοῦ βγῆκαν ἀπὸ τὰ μνημεῖα μετὰ τὴν ἀνάστασή του, μπῆκαν στὴν ἁγία πόλη καὶ ἐμφανίστηκαν σὲ πολλούς. 54 Ὁ ἑκατόνταρχος ἐξάλλου κι ἐκεῖνοι ποὺ μαζί του φύλαγαν τὸν Ἰησοῦ, ὅταν εἶδαν τὸ σεισμὸ καὶ ὅσα ἔγιναν φοβήθηκαν πολὺ κι ἔλεγαν: Πράγματι αὐτὸς ἦταν υἱὸς Θεοῦ.

Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου